Scandinavië 2009

Zaterdag 1 augustus 2009

Gistermiddag konden we de camper al ophalen bij Huurmij, zodat we vandaag konden inpakken en vertrekken. Ondanks dat we niets in koffers hoefden te doen, waren we toch iets langer bezig dan gepland. Om 15.30uur reden we weg uit de straat, waar iedereen was uitgelopen om auto’s te verplaatsen en te zien hoe wij onze grote camper uit dat kleine straatje kregen. Voor de eerste proef slaagden wij, zodat we ook nog Het Wedde aandeden om de barbecue op te halen en papa, mama en Dibbe gedag te zeggen. Twee uur later en de eerste 200km verder waren we aangekomen op de eerste bestemming: camping Papillon in Denekamp, vlak aan de grens bij Duitsland. Hier in het avondzonnetje gegeten. Jesper en Heiko gingen tafeltennissen. Manouk en ik genoten bij de camper van onze zonnige eerste vakantieavond.

Linda 

Camping: Papillon, Denekamp (NL) 
Aantal km’s: 200 

Zondag 2 augustus 2009

De eerste nacht in de camper was helaas geen groot succes. Heiko sliep op de grond van de camper op een luchtbed, waar hij de rest van de familie wakker hield met zijn gesnurk. Een mug en de regen zorgden er ook voor dat we geen oog dicht deden… In de stromende regen hebben we ‘s ochtends de luifel binnengehaald, de stoeltjes opgeruimd en de fietsen teruggezet op de camper. Hierdoor vertrokken we een half uurtje later dan gepland richting Puttgarden, waar we de boot van 16.15 uur wilden halen. De camper reed lekker door, maar de wegopbrekingen in Duitsland en de broodnodige lunchpauze zorgden toch voor wat vertraging, waardoor we uiteindelijk om 17.15 uur aan boord gingen van de veerboot naar Rodby (Denemarken). Deze bracht ons in drie kwartier naar de overkant, waarna we nog maar een half uurtje hoefden te rijden naar onze camping in Maribo. Deze lag heel leuk aan een meertje tussen het groen en had gelukkig voor Jesper ook een tafeltennistafel. Na het eten hebben we de tent voor Heiko opgezet, die toch iets groter leek dan wij dachten. Onze jarenlange kampeerervaring kwam goed van pas, zodat we na een half uur konden genieten van het resultaat en Heiko eindelijk naar zijn bed kon (het was was pas 9.00uur, maar Heiko was uitgeteld). Manouk, Jesper en ik hebben nog een spelletje gedaan, waarna we in alle rust konden gaan slapen..

Linda 

Camping: Maribo So Camping, Maribo (DK) 
Aantal km’s: 485

 

Maandag 3 augustus 2009

Na een heerlijke, lange nacht hebben we eerst rustig ontbeten, gedoucht en nog even getafeltennist. Na de boodschappen, het tanken en het geld halen gingen we om 13.00uur op weg naar Hundige (vlak onder Kopenhagen). Dit was een korte rit van anderhalf uur. De bedoeling was dat we hier (vanaf de camping) een fietstocht zouden maken of naar het strand zouden gaan, maar de regen gooide roet in het eten. We hebben ons echter prima vermaakt met spelletjes. Na het eten zijn Heiko en ik nog gaan fietsen richting haven en strand. De omgeving van deze camping blijkt erg mooi te zijn. ‘s Avonds ging het steeds harder regenen, maar wij zaten lekker droog in ons campertje. Ook Heiko zijn tent bleek gelukkig waterdicht.

Linda 

Camping: Hundige Strand Familiecamping, Greve (DK) 
Aantal km’s: 121 

Dinsdag 4 augustus 2009

Deze ochtend wakker geworden onder een grijze hemel, maar…het was droog en de temperatuur was lekker. Prima omstandigheden voor een dagje Kopenhagen. Het treinstation lag op 10 minuutjes lopen van de camping. Het duurde even voor we erachter waren hoe we kaartjes moesten kopen én hoe we deze af moesten stempelen. Óf wij zijn niet zo handig óf de Denen blinken niet uit in duidelijkheid… De trein bracht ons in 20 minuten bij het Centraal Station van Kopenhagen. Hier vandaan zijn we te voet naar het Raadhuisplein gelopen, waar de bekendste winkelstraat begon (Stroget, langste winkelstraat van Europa). De kledingwinkels hebben we weten te weerstaan, maar we zijn nog wel een mooie winkel binnen gegaan met veel desingmeubels. We zagen hier o.a. de Eamesstoeltjes die we graag op onze nieuwe werkkamer willen. Aan het eind van deze winkelstraat ligt een groot plein (Kongens Nytorv). Hieraan ligt ook Nyhavn, een mooie gracht met zeilboten, waar oude gekleurde huizen staan. Hier startte ook onze tocht met de rondvaartboot. In vijf kwartier kwamen we langs een aantal hoogtepunten van Kopenhagen: o.a. Slot Amalienborg (de woning van de koningin), Christians Kanal (dat erg aan Amsterdam doet denken), Holmen (een wijk waarin oude pakhuizen verbouwd zijn tot prachtige appartementen) en natuurlijk De Kleine Zeemeermin. Na dit mooie tochtje zijn we naar het Guinness World Recordsmuseum gegaan, waar je van alles kon lezen en zien over de langste, kortste, zwaarste etc. van alles. Leuk ter afwisseling. Hierna zijn we gaan lopen naar Slot Amalienborg, Kastellet én natuurlijk nog de Kleine Zeemeermin, wat de moeite waard was, maar wel een aanslag op onze voeten. We hebben moed verzameld om het hele eind weer terug te lopen, met in het vooruitzicht een pizza bij een pizzeria die we onderweg tegen waren gekomen. Hier was gelukkig nog plaats, zodat we (onder een vrijwel wolkeloze hemel) op het terras hebben genoten van een overheerlijke Italiaanse pizza. Om acht uur reden we met de trein terug om een half uurtje later moe maar voldaan neer te ploffen in onze campingstoeltjes.

Linda 

Camping: Hundige Strand Familiecamping, Greve (DK) 
Aantal km’s: 0 

Woensdag 5 augustus 2009

‘s Ochtends met prachtig weer het hele boeltje weer ingepakt om op weg te gaan richting Zweden. Onze eindbestemming vandaag was Torslanda, dat vlakbij Gotenborg ligt. Je kunt op 2 manieren Zweden binnenkomen: via het veer Helsingor – Helsingborg of via de Oresundbrug die van Kopenhagen naar Malmo loopt. Wij kozen voor de laatste optie, vooral om de indrukwekkende brug een keer gezien te hebben. Je gaat eerst 3,5 kilometer door een tunnel, om vervolgens over een kabelbrug te rijden die een lengte heeft van maar liefst 7845 meter! Erg mooi om een keer gezien te hebben. De reis naar Torslanda verliep voorspoedig. We zijn in één keer doorgereden, zodat we om 15.00uur bij de camping aankwamen. Het laatste stukje gaf een echt Zweeds gevoel: mooie gekleurde houten huisjes tussen een glooiend rotslandschap. Na de lunch zijn we naar het strandje gelopen dat aan de overkant van de weg ligt. Het is een mooi (ook echt Zweeds) strandje met rotsen, gras en een beetje zand. In de zee liggen tientallen rotseilandjes. Hier zijn we gebleven tot het te koud werd. Na het avondeten zijn we nog teruggegaan om de zonsondergang te zien. Helaas zagen we hier niet veel meer van door een flarde wolken, maar we hebben wel genoten van de prachtige kleuren in de lucht.

Linda 

Camping: Lilleby Camping & Havsbad, Torslanda (S) 
Aantal km’s: 333 

Donderdag 6 augustus 2009

Vandaag stond een bezoek aan Göteborg op het programma. Maar wat doe je als het prachtig weer is (onbewolkt en 23 graden)? Dan ga je dus niet in een stad lopen, maar lekker naar het strand. We hebben dus lekker de hele dag liggen luieren op ons mooie strandje. De Zweden hadden dit plekje ook ontdekt, waardoor het gezellig druk was. Vooral heel veel mensen met kleine kindertjes. Om een uur of vijf hadden we het wel gezien. We waren zo dom geweest om geen Kronen mee te nemen uit Nederland en doordat we ook geen pinautomaat tegenkwamen, moesten we het doen met de kleine beetjes die we bij de camping konden pinnen. Helaas was dit niet genoeg voor een ijsje.. Zoals alle Nederlanders doen, hadden we gelukkig wel een noodvoorraad eten meegenomen, zodat we pannekoeken konden maken. Heiko heeft zich tot 9 uur ‘s avonds in het zweet gewerkt om ons te voorzien van een aantal lekkere pannekoeken. We hebben nog even met verbazing gekeken naar onze buren: 5 Zwitserse jongens van ongeveer 20 die met een kleine camper op reis waren. We hadden verwacht dat ze ‘s avonds flink rumoerig zouden worden, maar ze lagen nog eerder in bed dan wij!

Linda 

Camping: Lilleby Camping & Havsbad, Torslanda (S) 
Aantal km’s: 0 

Vrijdag 15 7 augustus 2009

Vandaag weer een prachtige dag! We besloten daarom om Göteborg maar niet in deze vakantie te bezoeken, maar door te gaan naar de volgende camping die ook aan het water lag. We kregen echter geen gehoor bij de camping in Kungshamn waar we wilden staan. Een andere camping in dezelfde plaats nam uiteindelijk wel op, maar kon ons geen plekje garanderen. Toch hebben we alles ingepakt en zijn op weg gegaan naar Marstrand, een must-see vissersplaatsje aan de kust. Jesper, die tot nu toe foutloos de navigatie in had gesteld, had helaas een verkeerde plaats ingetypt, waardoor we een heel eind omgereden hebben. We parkeerden de auto (illegaal, bleek later) op een parkeerplaats op 7 km afstand van Marstrand, waarna we met de fiets verder gingen. Een mooi tochtje. In Marstrand konden we met de fiets op een pontje naar de overkant. Hier stonden vele houten droomhuisjes in verschillende kleuren en in het midden van het eiland lag op een heuvel een fort. Echt een prachtige plek! We hebben een poging gedaan om bij dit fort te komen, maar het eiland had zulke steile hellingen dat dit niet ging lukken. We hebben wel genoten van al het andere moois. Terug aan de overkant hebben we boodschappen gedaan en een ijsje gegeten (ja, we hadden weer wat geld kunnen pinnen) en fietsten we weer terug naar de camper. Omdat de camping in Kungshamn ons geen plek kon garanderen, besloten we deze stad over te slaan en in één keer door te rijden naar Strömstad op 150 km van Oslo. Hier kwamen we om 17.30 uur aan op een vijf sterren camping. Vanaf onze plek hadden we uiticht op het fjord gehad als er niet zoveel caravans tussen onze plek en het water hadden gestaan. De camping stond n.l. bomvol, maar we hadden wel een mooie, grote plek die gelukkig ver verwijderd lag van alle kermis. Jesper was in ieder geval erg blij: er was een tafeltennistafel! Heiko moest dus gelijk weer aan de bak, terwijl Manouk en ik het eten gingen bereiden (lekker zalm).

Linda 

Camping: Daftö Ferie Center, Strömstad (S) 
Aantal km’s: 290 

Zaterdag 8 augustus 2009

‘s Ochtends bij het ontbijt waren de meningen verdeeld over wat we zouden gaan doen. Óf een bootje huren, óf naar de Kostereilanden (2 eilanden die vanaf dit jaar de status van Nationaal Park hebben). Er bleek echter geen keus te zijn, want alle bootjes waren verhuurd tot en met maandag. Op naar de Kostereilanden dus. Via een paar flinke klimmetjes (en dus ook lange afdalingen) zijn we naar Strömstad gefietst, waar de veerboot naar de Kostereilanden vertrok. De fietsen konden gelukkig mee. Na een overtocht van een half uurtje zijn we gestart in Sydkoster (Zuid-Koster), de grootste van de 2 eilanden. Dit eiland is net zo groot als Rottumerplaat, 8 km2, maar toch nog iets mooier dan de Waddeneilanden. Dit komt vooral door de prachtige Zweedse houten huisjes die overal op het eiland staan. We zagen 1 huisje dat te koop stond. Na een kijkje aan het eind van de middag op de Zweedse Funda bleek dit echter iets boven budget te liggen (7.000.000 SEK, zo’n 680.000 euro!) Nog even sparen, of verder dromen. We zijn het hele eiland rond geweest en hebben geluncht bij een oude man en vrouw die in hun tuin tussen de perenbomen een eettentje met tuinmeubilair hadden staan, waar ze de lekkerste hamburgers maakten. Misschien niet zo gezond, maar wel gezellig en lekker. Tussen de 2 eilanden vaart een pontje dat je binnen 5 minuten op Nordkoster brengt. Van te voren was ons verteld dat we hier niet zo goed konden fietsen, maar we waren maar wat blij dat we de fietsen bij ons hadden, zodat we als snel op het hoogste punt van de eilanden bij de vuurtoren waren (wel een flinke klim, maar het was de moeite waard). Vanaf hier had je een prachtig uitzicht over de eilanden en de zee waar talloze eilandjes als grote zeehonden in liggen. Het was prachtig weer, maar niemand had zin in een afsluitende duik in de zee. We gingen daarom weer terug met de veerboot naar Strömstad, waar we nog even nagenoten van de mooie foto’s die we hadden gemaakt. Het laatste klimmetje naar de camping leek wel de Alp d’Huez, maar we zijn er gelukkig allemaal tegenop gekomen.

Linda 

Camping: Daftö Ferie Center, Strömstad (S) 
Aantal km’s: 0 

Zondag 9 augustus 2009

Het eind van het seizoen is voor de Zweden blijkbaar aangebroken, want vandaag begon de grote uittocht vanaf de camping. Ik weet niet of de regenachtige nacht er debet aan was, maar binnen no-time hadden we uitzicht op het fjord en stond er binnen een straal van 10 meter nog maar 1 caravan. De dag begon wat grijs (zoals we ook doorgaven aan het thuisfront), maar al gauw liet de zon zich weer zien en konden de korte broeken weer aan. We hadden voor ‘s middags 17.00 uur een zeehondensafari vanuit Strömstad besproken, zodat we tot die tijd lekker konden relaxen, lezen en tafeltennissen. Rond half vier zijn we gaan eten bij de friettent (3x raden wat…), waarna we op de fiets stapten naar Strömstad. Om 16.45 uur kwam de boot aan die ons naar de zeehonden moest brengen, maar toen de eigenaar aan wal kwam vertelde hij ons dat hij 10 mensen wilde hebben voor hij zou vertrekken. Buiten ons gezin wilden er nog 2 andere mensen mee en om 17.00 uur waren hier geen mensen meer bij gekomen. Helaas, geen safari… Een ijsje en een paar brutale musjes maakten gelukkig veel goed. We hebben gelijk maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om boodschappen te doen, zodat we dat in Noorwegen de eerste dagen niet meer hoefden te doen. Een dreigende lucht zorgde ervoor dat we binnen no-time terug op de camping waren, maar uiteindelijk bleef het gewoon droog. We hadden nu wél een lekkere lange avond om spelletjes te doen.

Linda 

Camping: Daftö Ferie Center, Strömstad (S) 
Aantal km’s: 0 

Maandag 10 augustus 2009

Vandaag het boeltje onder een grijze lucht ingepakt om op weg te gaan naar Oslo. Zodra het even droog was hebben we snel de (natte) tent in de camper gegooid. Onderweg was het redelijk droog, maar wel grijs. De grensovergang zijn we zonder problemen overgekomen (de Pool voor ons werd wel uit de rij gehaald ter controle). In Oslo was het (ondanks de navigatie) nog even zoeken naar de camping. Uiteindelijk waren we hier om 13.30uur. We hadden via de receptie al dagkaarten gekocht voor het openbaar vervoer, maar toen we de camper geïnstalleerd hadden op de mooiste plek van de camping (met prachtig uitzicht op het centrum van Oslo), ging het steeds harder regenen, waardoor we besloten om het bezoek aan Oslo een dagje uit te stellen. We waren nog wel zo stoer om buiten (onder de luifel) te eten, maar we bleven maar net droog. Toen het ‘s avonds donker werd hadden we een prachtig uitzicht op de lichtjes van Oslo. Het viel niet mee om hier een behoorlijke foto van te maken, maar uiteindelijk is er toch één een beetje gelukt.

Linda 

Weer xxxx

Dinsdag 11 augustus 2009

Het was achteraf een goede keus om deze dag naar Oslo te gaan. Het was n.l. prachtig weer. We hadden allemaal nog wel een lange broek en een trui aan, maar dit bleek niet nodig. De bus bracht ons in het centrum van Oslo, bij het Centraal Station. Hiervandaan zijn we door de Karl Johan Gate richting het Nationaal Paleis gelopen. Aan deze brede straat liggen nog meer mooie gebouwen zoals het parlementsgebouw en de universiteit (waar op dat moment de inschrijving van vele duizenden studenten aan de gang was en waar op de trappen een groot koor zong). Langs deze straat is ook veel parkachtig groen en fonteinen. Erg mooi. Bij het postkantoor hebben we kaarten gehaald voor de Engelse rondleiding van 12.00uur in het Nationaal Paleis, het ‘huis’ van koning Harald van Noorwegen. Op de bovenste verdieping zijn de woonverblijven van de koninklijke familie, de andere 2 verdiepingen zijn gedeeltelijke opengesteld voor publiek, maar worden nog wel gebruikt. Zo zijn we door de balzaal gekomen, de ruimte waarin de koning elke vrijdag vergadert met de ministers en ook door het gastenverblijf voor staatshoofden van andere landen. Op dit bed had koningin Beatrix o.a. geslapen. Helaas mochten we geen foto’s maken, zodat we alle pracht en praal goed opgeslagen hebben in ons hoofd. Met de boot (ook openbaar vervoer) zijn we naar de wijk Bygdoy gegaan waar een aantal leuke musea liggen. De wijk zelf is al een bezoekje waard, want hier liggen prachtige (en waarschijnlijk héél dure) droomhuizen. We hebben het Vikinshuset en het Fram-museum bezocht. In het Vikingshuset liggen 3 vikingsschepen die opgegraven zijn. Ook liggen hier allerlei materialen die bij en in deze boten gevonden zijn. Het museum is speciaal voor de schepen ontworpen, waardoor het een heel bijzondere ruimte is. In het Fram-museum staat het schip Fram, waarmee poolexpedities zijn gemaakt centraal. Ook dit museum is gebouwd rondom het schip en hier kun je veel lezen over de eerste poolexpedities van o.a. Amundsen. De leefruimtes in de binnenkant van het schip gaf een goed beeld van hoe het geweest moest zijn tijdens de expedities. Met de bus gingen we vervolgens naar het Vigeland-park, waar heel veel mooie beelden staan van de kunstenaar Vigeland. Deze laten de verschillende levensfasen zien. Vlak voor dit park waren we elkaar nog kwijtgeraakt, doordat Heiko een halte eerder uitstapte dan Jesper, Manouk en ik, maar dat is gelukkig weer goed gekomen. Om 19.00 uur gingen we met tram en bus weer terug naar de camping, waar we nog lekkere tortillas gegeten hebben.

Linda 

Weer xxxx

Woensdag 12 augustus 2009

Vandaag verlaten we Oslo en gaan we een beetje naar huis: Herang Tunet in Heggenes. We hebben onderweg wat oponthoud doordat de E16 2 uur afgesloten is. Wij maken hier gelukkig maar drie kwartier van mee. We gebruiken deze tijd om rustig te lunchen. Om 15.30 uur zijn we bij Marco en Marie-José. We zijn zeer verrast om het nieuwe pand en een saunahuisje op het terrein te zien. Het saunahuisje is net af, het nieuwe pand zal in januari in gebruik genomen gaan worden. We verkassen naar een idyllisch plekje aan het meer, waar je kunt wildkamperen. Hier staan een houten wc-hokje, een vuurplaats en een picknicktafel. Ik heb gelijk de rubberboot opgepompt en ben een rondje gaan roeien. Het water was zo koud dat je er nog geen 5 seconden in kon staan. ‘s Avonds zijn we bij Herang Tunet aangeschoven en hebben we weer heerlijk gegeten (o.a. vis). We moesten terug naar de camper op de fiets. Een heel koud, spannend ritje van 5 km door een donker bos. Helaas geen elanden tegengekomen.

Linda 

Weer xxxx

Donderdag 13 augustus 2009

Vandaag gaan we de Biti horn beklimmen. Extra truien en regen jassen gaan mee, want je weet maar nooit met het weer in de bergen. Op de heenweg lekker zigzaggen met de camper over een vrij smal weggetje, op zoek naar een tipi waarnaar we zijn gewezen door Marco. Na 3 kwartier kwamen we er. Na bijna weg te zijn gegaan en een paar foto’s te hebben gemaakt gingen we op weg. Het 1e stuk was gewoon vlak en goed te doen. En toen zagen we een paard staan “zomaar op die berg”: Was mijn eerste gedachten. Maar het beest had gewoon z’n teugels om, dus zo magisch was het toch niet. Even later gingen we door een hekje en hadden we een prachtig uitzicht, een groot meer met een huisje en bergen met eeuwige sneeuw op de achtergrond, super vet dus! Op dat pad waren behoorlijk wat drassige stukken en kleine waterstroompjes met gladde stenen waar we over moesten steken. Ook al waren dat niet zo’n goede wandel omstandigheden, ik schoot er vandoor en was binnen no time op een enorm steil stuk. Opeens hoorde ik heel vaag mijn naam, en ik keek dus om. Ik bleek dus van het pad afgeraakt te zijn, gelukkig zo ver en vond ik wel een paadje om weer op het “goede pad” te komen. En daar moest ik even wachten op pap. Manouk en mam waren behoorlijk achterop geraakt. Na vragen hoe lang het naar de top was stopten Manouk en mama. Heiko en ik daar in tegen liepen met volle vaart omhoog. Pap zei dat we voor een mooi uitzicht gingen, maar ik wou naar de top. Pap merkte op dat het naar boven gaan behoorlijk snel ging, dus gingen we door naar de top. Toen we er waren hadden we vet mooi uitzicht! Je kon echt van alles zien. Je kon ook Beitostolen zien. We hadden een paar mooie foto’s gemaakt en zijn daarna weer terug gegaan. Terug was weer een héél ander verhaal. Erg snel naar beneden op hele steile stukken met losse stenen. Toch ging terug sneller en waren we 15 minuten later bij de camper dan Mam en Manouk, het verbaasde ons niet want het woord “snel” werd heen ook niet over de twee uitgesproken. Toen hebben we even gegeten in de camper en zijn toen naar Herang Tunet gereden. Bij Herang Tunet aangekomen stond ons een heerlijke nieuw aangelegde sauna te wachten met een hot tub. Daar hebben we natuurlijk optimaal van genoten. Manouk kon er helaas niet van genieten door omstandigheden. Wel heeft ze lekker bij de kachel gezeten in het sauna huisje. Na de sauna weer heerlijk gegeten (zoals gewoonlijk daar). We zijn nog even thee blijven drinken en zijn toen met de camper naar onze prachtige standplaats gereden. Maar daar zaten 2 nieuwe (wel de één dronken) Noorse buren. 2 Mannen die zaten te wachten op hun vier vrienden die morgen aankomen. De dronken man zei niet veel nuttigs zoals:”welcome to camp Chaos” en stelde zich 2 keer voor… Ze hadden wel een erg leuke (drukke en enthousiaste) zwarte labrador bij zich die Nanouk heten. Heiko heeft er nog even bij gezeten en is daarna net als ons naar bed gegaan wachtend op de volgende dag…

Jesper 

Weer Half zon half bewolkt

 

Vrijdag 14 augustus 2009

Even na 9 uur zijn we wakker en komen langzaam aan één voor één uit bed; het is nog een beetje fris. Maar zodra het zonnetje doorkomt, is het weer heerlijk om buiten te eten. Ook onze Noorse buren zijn wakker. Zij beginnen hun ontbijt iets anders, namelijk met bier… We rijden nog even langs Herang Tunet om onze was te regelen en om te vragen of we daar de komende nacht mogen staan. Even later vertrekken we richting Beitostolen – waar we normaal in de winter skiën. 
Bij het VVV halen we een kaart van een knooppuntenroute. Een leuke wandeling, waarvan we zelf de lengte kunnen bepalen. Toch raar als je daar loopt tussen de heide plantjes en de bosbessen, waar je normaal over de sneeuw skiet. Jesper heeft onderweg even een dip, maar zodra hij weer een bergtop te bedwingen heeft, vliegt hij de berg weer op. Hij moet een paar minuten wachten voordat de rest van het gezin boven is. De uitzichten van deze wandeling zijn erg mooi. 
Als we weer beneden zijn stappen we in de skilift. Dit keer om te gaan rodelen (bob baan) en te gaan “down hill karten”. Vooral dit laatste is erg leuk – ik had het dagrecord, van de niet geoefenden. Maar even later vloog één van de werknemers 4 seconden sneller naar beneden. Na al die inspanningen even boodschappen gedaan en ons zelf beloond met een lekker ijsje. Terug in Herang Tunet weer heerlijk gegeten en ‘s avonds de web site bijgewerkt.

Heiko 

Weer Zon en ongeveer 15 graden – door de harde wind voelde het wel iets kouder

Zaterdag 15 augustus 2009

Vandaag gaan we weer verder rijden. 
Voordat we weggaan, lopen we naar Marco en Marie José. Daar kijken we naar de weersvoorspelling en zeggen we ze gedag. Balder wil ons nog even iets laten zien, hij heeft een multifunctionele onstopper. Je kan hem aan de grond plakken en er vanaf proberen te trekken, een helikopter mee maken én ermee op de grond rollen. Geweldig toch, wat wil je nog meer? Dan lopen we richtig de camper en zwaaien Marco, Marie José en Balder ons uit. En dan rijden we weg, richtig Flam (aan het Sognefjord).

Als we bij de camping aankomen is het weer niet al te best. Het regent en er hangen mistige wolken. Een jongen van de camping fietst naar onze plek en wij volgen hem. Daar gaan we lunchen. De rest van de middag blijft het regenen. Omdat het nu nog rustig is bij de douches gaan papa, mama en ik nog even douchen. Jesper heeft daar nu nog geen zin in, zegt hij. Een frisse wasbeurt hebben we wel nodig na het kamperen in het wild. Weer in de camper lezen we en zoeken we foto’s uit voor de website. Helaas hebben we geen internet, dus de website uploaden zit er niet in. 
‘s Avonds eten we rijst met witte saus, champignons en erwtjes. Lekker! (Vind ik dan he.) Later in de avond drinken we thee en doen we ieder ons eigen ding.

Het weer voor de volgende dag ziet er ook niet al te best uit. We hopen dat het morgen tijdens de boottocht droog blijft.

Manouk 

Weer xxxx

Zondag 16 augustus 2009

Hoopvol keken we ‘s ochtends naar buiten, maar helaas…het was nog niet opgehouden met regenen. De velden en paden van de camping waren inmiddels drijfnat en de waterval waar we vanuit onze camper op uitkeken was aanzienlijk groter geworden. We twijfelden of onze fjordsafari onder deze omstandigheden wel door zou gaan, maar één telefoontje maakte duidelijk dat we wel degelijk de regen in moesten. Om 11.45 uur werden we in een onze ‘safaripakken’ gehesen. Over onze eigen kleding (incl. regenjas) ging eerst een waterdicht pak, daarna nog overschoenen, een muts met kleppen, handschoenen met wollen voering, een skibril én nog een regenponcho. Enigszins met moeite hesen we ons daarna in de boot. Al snel suisden we met een vaartje van 60 km per uur langs de hoge fjordenwanden, waarbij duidelijk werd dat al die kleding beslist niet overbodig was (op misschien de regen poncho na, waarvan na enige tijd de gele stukjes om je oren vlogen). Ondanks de laaghangende wolken en de spetters regen was het een prachtige tocht van het begin tot het eind (ruim 2 uur). De grote glimlach is niet van m’n gezicht geweest. De fjorden en watervallen waren indrukwekkend, de kleine dorpjes mooi, maar het was ook geweldig dat we bruinvissen (whales?) en zeehonden tegenkwamen. Helaas heeft Manouk de beesten niet kunnen zien, doordat ze haar bril niet bij zich had. Terug in de haven van Flam zijn we snel weer naar de camping gelopen en hebben ons boeltje ingepakt. We hadden geen zin meer om nog een middag naar het slechte weer te kijken. De rit naar Uvdal was geweldig mooi, maar zo nu en dan ook spannend en daardoor vermoeiend. We moesten met de camper klimmen op een smalle haarspeldweg van 10%, waarbij we ook nog regelmatig een slecht verlichte tunnel tegenkwamen (gelukkig niet meer zo’n lange als die van gisteren – 25 km!). De tegenliggers kwamen we gelukkig alleen tegen op de bredere gedeelten. Toen we bijna boven waren had je een prachtig uitzicht over een fjord met helblauw water, maar we zagen te laat dat we hier konden stoppen om een foto te maken… We zijn o.a. ook langs Geilo gekomen, een (voor Noorse begrippen) grote wintersportplaats. Ook hier weer prachtige huisjes gezien. Om 18.00uur waren we aangekomen bij de camping in Uvdal, waar we een mooi plekje aan de rivier hadden én waar de zon scheen. Jesper had gelijk contact met onze Nederlandse buren die met 4 Alaska Malamutes (grote poolhonden) op vakantie waren. Hij heeft hier nog gezellig even zitten kletsen en met de honden geknuffeld.

Linda 

Weer xxxx

Maandag 17 augustus 2009

Om 10.45 uur zijn we vertrokken naar Larvik, de plaats waar vandaan de Color Line naar Hirsthals (Denemarken) vertrekt. Gisteren hebben we de terugtocht kunnen verplaatsen van dinsdagavond (17.30 uur) naar dinsdagochtend (8.00 uur). De wegen waren boven verwachting goed en het was zonnig, waardoor we in ruim 3 uur in Larvik waren (onderweg ook nog boodschappen gedaan). Heiko wilde eerst zien waar de boot vandaan vertrok, voordat we de camping gingen zoeken. We hadden de Color Line al snel gevonden en Heiko wilde toch nog even langs het kantoortje lopen om te kijken of we niet met de eerst volgende boot mee konden. Er stonden al auto’s klaar voor deze boot. Het bleek inderdaad te kunnen, maar me moesten wel wachten tot 16.30 uur voor we aan boord konden. We hebben rustig geluncht en een boekje gelezen. Manouk had nog even een dipje omdat ze dacht dat we eerder in Nederland (en dus bij Sam) zouden zijn, maar we moesten haar ‘teleurstellen’. We blijven nu een extra nachtje in Denemarken. Het schijnt mooi weer te worden. De overtocht naar Hirsthals duurde bijna 4 uur. Door de stevige wind was het wel een heftig tochtje, maar doordat we steeds naar buiten konden kijken zijn we niet echt zeeziek geworden. Aan de overkant zijn we door het donker naar de camping gereden, die op nog geen 10 minuutjes rijden van de haven lag.Het navigatiesysteem bracht ons er weer veilig en snel naartoe. Jesper had gelijk weer contact met 2 Nederlandse ‘vrienden’: 2 zwarte New Foundlanders. Nog 3 nachtjes slapen dan kan hij z’n eigen hondje weer knuffelen.

Linda 

Weer xxxx

Dinsdag 18 augustus 2009

Vanochtend zagen we hoe mooi deze camping is en hoe mooi hij ligt: met uitzicht op zee. De lucht was strakblauw, maar het was nog wel erg fris door de harde wind. Na het ontbijt zijn we op onze fietsen gestapt voor een mooi tochtje. Eerst gingen we richting strand, maar hier was het erg koud en de harde wind kwam uit zee. We keerden om en vervolgden onze tocht via een nationale fietsroute. Deze ging door de bossen, de duinen en langs de hei. De bossen en de hei lijken erg op onze Veluwe (maar dan zonder al die mensenmassa’s). De duingebieden doen denken aan onze wadden. In deze duinen zie je heel veel leuke Deense vakantiehuisjes die prachtig liggen. Bij de makelaar in het eerste dorpje (Tversted) hebben we nog even naar de prijzen gekeken. Die vielen toch wel weer tegen… In dit dorpje hebben we ook nog een aantal fietskaarten gehaald, waardoor we wat beter onze route konden bepalen. Omdat het zo heerlijk ging (met wind mee!) besloten we door te fietsen naar Aelback, een haventje aan de andere kant van de ‘punt’. Dit bleek achteraf niet zo’n verstandige zet, want terug was het erg zwaar én ver. Alleen Jesper leek hier geen last van te hebben, want die ging weer als een speer. Uiteindelijk hebben we ongeveer 60 km gefietst. ‘s Avonds heeft Jesper macaroni gemaakt. Smaakte na deze vermoeiende fietstocht extra lekker!

Linda 

Weer xxxx